0

Terborg draagt zang warm hart toe – De Gelderlander 26 juni 2014

gelderlander_26_06_2014-klein

klik op artikel voor grotere weergave

Een koor dat 150 jaar bestaat, volstaat niet met een concert, maar organiseert een festival

door Ton Tijdink

TERBORG – Afgaand op het programma kun je stellen dat zo ongeveer iedereen in Nederland zingt. Met dertig koren in allerlei soorten en maten is een fraaie dwarsdoorsnede van zingend Nederland te gast op het verjaardagsfeestje van Arti Sacrum: het mannenkoor dat anderhalve eeuw geleden werd opgericht in het etablissement dat nu De Rode Leeuw heet.

Maar zo gemakkelijk wordt een koor vandaag de dag toch geen 150 meer. “We zijn, geloof ik, het vierde koor van die leeftijd”, zegt Theo Wolters namens het koor. Samen met Willy Tangelder vertelt hij over het koor en het festival. Bij café Van der Eem, waar ze spontaan begroet worden door de bakkersvrouw die net een bestelling heeft afgeleverd. “Dat is zo leuk hier”, zegt Wolters, “dat de hele gemeenschap meeleeft met zo’n evenement. Al die middenstanders die op hun manier bijdragen aan het festival. De bloemist die de ruikertjes verzorgt, de bakker die z’n hand niet omdraait voor wat extra gebak en ook zorgt dat er een labeltje ‘150’ op zit.” Of er ooit nog een labeltje ‘175’ nodig is? Dat is koffiedik kijken, maar zeker is dat het Terborgse koor (o.l.v. Arjen Houdijk) net als elders het geval is, moeite heeft om het ledenbestand op peil te houden.

“Ik denk dat we van de 41 leden er de laatste dertig in zes jaar bij gekregen hebben door ze persoonlijk te benaderen”, zegt Wolters. “De tijd dat je als vereniging vanzelf leden kreeg is al lang voorbij. Ook flyers helpen niet.” Wat kan helpen: het uiterlijk, en het repertoire. Persoonlijk is Wolters blij dat de wel erg plechtstatige zwarte pakken zijn ingeruild voor blauwe exemplaren. Wat het repertoire betreft snapt hij dat de oude liederen van Schubert niet meer bij iedereen in de smaak vallen. “Maar je kunt ook niet alleen liedjes uit musicals zingen, daarvoor heb je geen mannenkoor.”

Maar zo behoudend als de zangersbond was, zijn ze in Terborg niet. “Die vond het niet kunnen dat we met geluid en licht werkten. Toch kiezen we daarvoor. Om het aantrekkelijk te houden, en ook om zo’n koor op afstand ook nog goed te kunnen horen.” Wel is er een jury aanwezig om de koren op hun merites te beoordelen, ‘maar we vinden dat zingen vooral een feestje moet blijven’. Dat vonden ze vroeger ook, weten de heren uit oude notulen. “Toen ging ons koor per fiets naar een festival in Nijmegen. Maar twee leden fietsten eerst nog even naar Zutphen om twee flessen te kopen, zodat onderweg een borrel geschonken kon worden. Zaten ze daar voor Nijmegen met z’n allen op het asfalt aan zo’n flessendop te nippen.”

Het koor, dat nog altijd treurt om vertrek uit de Kameleon, kon zich niet vinden in de ‘bunker’ die de gemeente in de brede school in gedachten had. Intussen redden de mannen zich prima in het gebouw van de tafeltennisclub. Dankzij de sfeer blijven mensen lang lid. “Onlangs hebben we van een 90-jarige afscheid genomen, die zeventig jaar lid was.” Dat koren tot uit Leidschendam bereid zijn te komen, zegt volgens de heren iets over het vertrouwen in de organisatie. “Geld kunnen we niet bieden, wel een hartelijke ontvangst en goede voorzieningen.”

Bron De Gelderlander

Be Sociable, Share!
  • Twitter
  • Facebook
  • email
  • LinkedIn

Laat een Bericht achter




Een foto bij uw reactie kan met een Gravatar.